Waar waren we?

We waren bij FG in Rotterdam, in de Hofbogen. 2 sterren van Michelin, 17/20 van GaultMillau, nummer 9 bij de Lekker. We hadden in het restaurant gereserveerd, maar het weer was zo prachtig dat we toch voor het terras kozen: een mooie tafel voor 2, en natuurlijk op gepaste afstand, want hoewel we heel veel van elkaar houden moeten we in het nieuwe normaal 2 armlengtes uit elkaar zitten.

Waarom waren we daar?

Zodra de minister-president in de persconferentie bekend maakte dat de horeca per 1 juni weer openging, begonnen we elkaar te appen met een intensiteit die alleen maar op de hoogtijdagen van het toiletpapierhamsteren is vertoond, want we wisten één ding zeker: wij moesten zo snel mogelijk weer in een sterrenrestaurant lunchen. En we zijn allebei fan van François Geurds – eigenlijk van alles wat hij doet, van noodle bar via FoodLabs tot restaurant. Dus op maandag ging de horeca open, op dinsdag moesten we werken, op woensdag zaten we champagne te drinken in Rotterdam. Zo rollen wij.

Wat hadden we aan?

Stel je voor, en dat is niet zo moeilijk, want we hebben het onlangs allemaal meegemaakt: je hebt twee en een halve maand thuisgezeten in je joggingbroek en ineens is er weer een reden om mooie kleren aan te trekken, je op te maken en je best te doen om er niet uit te zien als een trol die onder een brug leeft. Dan pak je dus stevig uit. Lianne droeg een oranje jurk met een stevig decolleté, waarbij slechts een strookje boob tape haar van een flinke portie indecent exposure scheidde, en Susannah een groene mouwloze wikkeljurk en haar armband die ook dienst kan doen als een heupflacon. We droegen allebei Louboutins, hoewel we eigenlijk nog wel wat training nodig hadden om weer op hoge hakken te lopen, maar met een glas bubbels in je mik doet alles minder pijn.

Wat hebben we gegeten en gedronken?

Hoewel de treinen wel weer reden voor mensen met niet-medische mondkapjes, zijn we toch met een auto gegaan, omdat Susannah nogal recht in de leer is en de mededeling ‘de trein is niet voor tripjes’ ter harte nam. Het gevolg daarvan was dat Susannah de BOB was en dus geen wijnarrangement nam, maar een glas rosé champagne als aperitief en later nog een glas zalige pinot noir, en Lianne na de champagne een BOB-arrangement, hoewel zij niet de BOB was. Met een BOB-arrangement kan je namelijk op een redelijk normale manier alle wijnen proeven die bij de verschillende gerechten bedoeld zijn zonder met je onderbroek op je hoofd naar huis te gaan, en dat is ook wat waard. Er was onder andere riesling, een reguliere wijn van Pedro Ximénez-druiven, pinot noir en primitivo, en de sommelier vertelde enthousiast over zijn selectie.

FG heeft een lunchmenu, maar dat bestaat uit slechts drie gangen, en daarvoor hebben we niet maandenlang zitten smachten naar een restaurantbezoek, dus we bestelden het tasting menu van zes gangen. We begonnen met heerlijke amuses, waaronder geitenkaastaartjes met granaatappel, toen kregen we een mooi glazen schaaltje met kreeft en scheermessen, en daarna coquilles met een licht-zure hollandaise. Dat was allemaal al heel erg fijn, maar toen er voor ons aan tafel een pakketje van zeebaars in lardo verpakt op een loeihete steen werd gebakken werden we steeds gelukkiger, en toen we het hoofdgerecht kregen, een mooi stuk lam, geserveerd met superzacht gestoofde rundernek en zowaar twee tosti’s met lam, wisten we weer precies waar we al die tijd op hadden zitten wachten. Susannah is niet zo van de toetjes, maar de combinatie van frambozen, rabarber en rozen zou zelfs de meest extreme desserthater gelukkig maken.

Was er kaas?

Bij het menu kon je opteren voor het supplement ‘chariot de fromages’ en dat hebben we absoluut gedaan. Er kwam inderdaad een kaaskar (klinkt toch iets aardser) en een ober die precies wist wat hij bij zich had en op grond van onze voorkeuren een mooie selectie voor ons maakte. We hadden ieder op zich een totaal ander bordje, maar we hadden allebei de Lucifero, een tamelijk agressieve blauwe kaas met chilipeper, die we hoogstwaarschijnlijk vanaf nu altijd en overal waar hij tot de mogelijkheden behoort gaan bestellen. Wat een prachtkaas is dat.

kaas

Zaten we vol?

Ja. Het brood werd enthousiast aangevuld, we hadden drie amuses, zes gangen, een ruime selectie kaas die werd geserveerd met noten, popcorn en brood, en bij de koffie en thee mochten we nog uit de friandises kiezen – daarmee zorgt François er wel voor dat iedereen extreem gelukkig naar huis gaat. Er waren méringues, marshmallows, bonbons en macarons. En ja, die hebben we allemaal geproefd.

Lusten we dit?

Ja, dit lusten we. We waren al fan van FG, en hoewel de verwachtingen hooggespannen waren en het eigenlijk alleen maar kon tegenvallen, was het precies zo mooi als we hadden gedacht. Misschien zelfs wel mooier. Susannah heeft een bucketlistproject om in een sterrenrestaurant te ontbijten, lunchen en dineren, en in Nederland kan dat eigenlijk alleen maar bij FG, dus we komen zeker terug. Liefst zo snel mogelijk.